Dit kwam ik tegen op facebook en ik moest het gewoon even delen.
This happened on TAM airlines.
A 50-something year old white woman arrived at her seat and saw that the passenger next to her was a black man. Visibly furious, she called the air hostess.
“What’s the problem, ma’m?” the hostess asked her. “Can’t you see?” the lady said – “I was given a seat next to a black man. I can’t seat here next to him. You have to change my seat.”
- “Please, calm down, ma’m,” – said the hostess. “Unfortunately, all the seats are occupied, but I’m still going to check if we have any.”
The hostess left and returned some minutes later. “Madam, as I told you, there isn’t any empty seat in this class- economy class. I spoke to the captain and he confirmed that there isn’t any empty seats in the economy class. We only have seats in the first class.”
And before the woman said anything, the hostess continued: “Look, it is unusual for our company to allow a passenger from the economy class change to the first class. However, given the circumstances, the commandant thinks that it would be a scandal to make a passenger travel sat next to an unpleasant person.”
And turning to the black man, the hostess said: “Which means, Sir, if you would be so nice to pack your handbag, we have reserved you a seat in the first class…”
All the passengers nearby, who were shocked to see the scene started applauding, some standing on their feet.
Ik ben bezig geweest met het op privé zetten van enkele berichten uit het verleden, simpelweg omdat ze niet voor iedereen bestemd zijn. Ik ben tot halverwege 2009 (preciezer: tot en met de interrailreis) mijn hele database bericht voor bericht nagelopen, maar daarna geloof ik het wel. Misschien dat ik binnenkort de rest ook nog doe, maar vandaag heb ik daar even geen zin meer in.
Dat doorlopen van mijn berichten heeft me nog aan het denken gezet ook. Ik wilde op deze weblog een aantal vaste rubrieken toevoegen, maar wat me tegenhield was het idee dat ik later misschien helemaal persoonlijke berichten meer toevoeg. Maar ik denk dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken, aangezien ik met dit soort acties telkens weer teruglees over hoe ik toen was en wat ik toen deed, en dat wil ik behouden.
De rubrieken komen er dus wel, maar ik moet nog even zien in welke vorm ik ze ga gieten.
Wat de berichten over mijn leven zelf betreft: fingers crossed dat het me nu wel gaat lukken om korte en bondige updates te doen. Weinig tekst zal het nooit worden, ik ken mezelf, maar ik wil sowieso meer foto’s en plaatjes gebruiken en bij voorkeur dus ook wat minder tekst.
Maar we zien wel hoe het gaat.
Beyond the east the sunrise, beyond the west the sea,
and the east and west the wander-thirst that will not let me be.
~Gerald Gould
Light thinks it travels faster than anything but it is wrong. No matter how fast light travels, it finds the darkness has always got there first, and is waiting for it.
– Terry Pratchett
En een gedeelte van een schitterend gedicht, genaamd Ode: Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood:
What though the radiance which was once so bright
Be now for ever taken from my sight,
Though nothing can bring back the hour
Of splendor in the grass, of glory in the flower;
We will grieve not, rather find
Strength in what remains behind;
In the primal sympathy
Which having been must ever be;
In the soothing thoughts that spring
Out of human suffering;
In the faith that looks through death,
In years that bring the philosophic mind
~ William Wordsworth.
Gisteravond naar m’n ouders geweest. Vati en Vinnie waren weg, maar Mutti, Jeanny, Sjoukito en ik hebben lekker Duitse gebakjes uitgeprobeerd bij de koffie (viel een beetje tegen) en dus ook die zuurkoolsap uit de vorige post.
Bij mij zag het drinken er zo uit:
Bij de anderen was het ongeveer hetzelfde. Het gezicht van mijn zusje (en vooral de foto daarvan) was nog briljanter, maar dat beeldmateriaal mag ik helaas online zetten. Jammerrrrr.
Oh ja, en de sap hebben we laten staan, zodat m’n pa en m’n broertje er ook nog lekker van kunnen ‘genieten’.
En Sjoukito had de slappe lach. Om mij. Wat is liefde?
Sjoukito werkt tegenwoordig op de grens, dus af en toe komen ze ook in Duitsland terecht. Vandaag in een bakkerij of zo, en daar verkochten ze ook drinken. Tussen de tomaten- en wortelsap stond ook iets heel anders.
Behold:
En dat nam die toen ook mee naar huis. Wheeee eens kijken of ik durf, vanavond =P
Ja, ik zou nog wat foto´s plaatsen van de cavia´s. Hier zijn ze…
En ik heb nog geen fotobewerkingsprogramma, dus ik heb de plaatjes maar even geresized met html. Daarom ziet het er niet zo heel erg fantastisch uit.
voor allerhande dingen. Wordt later weer verwijderd, denk ik
5GPFB5TJB9WE
Ja, en dan gelijk maar beginnen met het leuke nieuws: Ik heb EIN-DE-LIJK alle oude blogs (handmatig) toegevoegd. Wat een gedoe was dat: kopiëren, datum en tijdstip invullen, niet vergeten het juiste jaar toe te voegen, een titel, een categorie… De eerste blogs heb ik alleen onder de categorie ‘Engels’ gezet, omdat die in het Engels waren (dat ga ik trouwens nu veranderen naar English) en alles wat vroeger van LiveJournal kwam staat nu onder de categorie @livejournal. En die @ was vooral omdat die dan bovenaan kwam te staan in het keuzemenu, zodat ik niet zo ver hoefde te scrollen. Alles van mijn periode in Italië staat onder de categorie Bella Italia, en alles van daarna heeft alleen op Horstinkistan gestaan, dus vanaf die periode heb ik alles onder de juiste categorie weggezet.
Aanvankelijk was ik niet van plan om alles vandaag af te krijgen, ik wilde eigenlijk alleen van 2009 afmaken. Maar ja, in 2010 heb ik heel weinig geblogd, door allerlei omstandigheden, dus dat heb ik er dan ook maar even ingepleurd. Is dat helse karwei tenminste ook af gekomen!
Verder heb ik wat lopen klooien met het uiterlijk van de site. Allereerst het meest in het oog springende: de introductietekst: aangepast en… een foto toegevoegd! Al wel een beetje gedateerd (zeker anderhalf jaar oud), maar toch één van mijn favoriete foto’s. Als je er op klikt kun je ‘m bovendien in het groot zien, voor wie dat wil.
Verder heb ik de categorieën aangepast. Allereerst die nummers… die geven aan hoeveel posts ik in die categorie heb geplaatst. Als ik ooit de LiveJournal- en Pre-Italië blogposts ga categoriseren heeft het misschien nut, maar nu lekker even niet. Zoals je kunt zien zitten de categorieën nu niet meer verstopt in een dropdown, maar is het een ‘hiërarchisch’ (zo noemen ze dat bij WordPress) weergegeven lijst waar je lekker op kunt klikken.
Het is niet even handig, want niet op chronologische volgorde, maar omdat de namen niet altijd even logisch zijn is dat mijns inziens niet echt een punt. Eigenlijk zoek ik nog iets waarmee ik de parent categories kan laten in-en uitklappen, zodat het niet zo’n hele lange lijst wordt, maar voorlopig volstaat dit.
Zoals je ziet, heb ik ook gesleuteld aan de archieven. Die heb ik, naar mijn oude gebruik, wederom de O-Files genoemd. Geen dropdown met een lange lijst van alle maanden waarin ik schreef sinds 2003, maar gewoon een lijstje van jaartallen. Met cijfers die zeggen hoeveel er gepost is in dat betreffende jaar. Als je daar op klikt komen de maanden tevoorschijn, waarachter ook nog eens het aantal posts per maand wordt opgesplitst. Klik je op een maand, dan kom je niet alleen op het archief van die maand, maar komt ook nog eens een overzicht van alle posts. Dat is eventjes een stuk overzichtelijker én vooral mooier dus, dan een dropdownmenu.
Uhmmmm wat heb ik verder gedaan? Oh ja, een paar plugins toegevoegd, zodat een ingelogde bezoeker met een eigen blog-met-feed (tenminste, ik neem aan dat het om feeds gaat), nu bij het achterlaten van een reply één van de laatste 10 berichten op de eigen site kan aanklikken, zodat je, behalve een link naar de site in de naam, ook nog eens kunt klikken op het laatst toegevoegde bericht. Ik had liever gehad, trouwens, dat het per default het laatste bericht zou zijn, maar goed, dit is the next best thing. Daarnaast heb ik ook een ‘gerelateerde berichten’-ding toegevoegd, maar zo te zien werkt dat nog niet zo lekker. Ik weet niet waar dat aan ligt, misschien geen eenduidige titels ofzo? Persoonlijk dacht ik dat ze werken op categorieën, maar zo te zien niet echt dus.
Verder ben ik nog wat aan het goochelen met kleine dingetjes, en ik ga zodirect een hoop nieuwe statische pagina’s toevoegen die ik in december al geschreven heb in een Word-document. Een beetje info 
En daarna ga ik kijken naar hoe dat werkt met custom fields en trackbacks, want daar snap ik eigenlijk de ballen van.
Oeps, er is weer veel gebeurd!
Allereerst hebben Sjoukito en ik een nieuwe auto. Nou ja, tweedehands, maar voor ons nieuw. Het is een Kangoo, zodat we die ook voor de webshop kunnen gebruiken, en eigenlijk is het plan dat Sjoukito als zzp’er aan de slag gaat. De auto hadden we een tijdje terug al gekocht, maar hij moest nog helemaal in orde gemaakt worden. Aangezien dat ding uit het dorp van Schoonpa en Schoonma vandaan kwam, hebben zij hem gebracht. In twee auto’s heen, in één auto terug.
We hebben nu drie bedrijven aangeschreven voor belettering. De eerste die bericht terug stuurde zei droog ‘dat kost zo-en-zoveel’, de tweede was goedkoper (maar zei er wel bij dat dit een indicatie was) en gaf wat suggesties (plus dat we van meerdere kanten gehoord hebben dat ze echt goed zijn) en van de derde hebben we tot nog toe niets gehoord. Met nummer twee hebben we dus een afspraak gemaakt, eens kijken wat het gaat worden.
Jaaaaaaa vandaag weer eens bij Hanol geweest… komen we nóóóóit de laatste tijd, haha. En dit keer was tante Nana er ook met de kinders. Ik zat een beetje achter de computer toen Fie naar me toe kwam… “Leo, wil je een spelletje spelen?” Ik ging naart spelletjes.nl, waar ik ook altijd kom o.0 en daar hebben we een prinses gekapt en aangekleed. En nu wilde ik iedereen de prinses van Fie even laten zien:
Verder waren er nog kettingen gemaakt met paperclips, en toen werd Andor ongedurig en heeft hij tot drie keer toe de bureau’s helemaal overstelpt met zijn aanwezigheid… ahum. Een doos paperclips omgegooid en vervolgens achter de bezem aangejaagd, zodat m’n moeder niet kon vegen. Gelukkig was daar Sjoukito, die de hond in bedwang hield totdat het vegen klaar was. En tante Lala was intussen nergens te bekennen op kantoor, want er liep een klant in de winkel. Ja, zo kan ik ook een hond hebben, haha.
Welkom @ horstinkistan
Dit ben ik! Leonella van Horstinkistan is de naam, en dit is mijn domein. Kijk rustig rond in mijn koninkrijkje, je hebt geen auto of vliegtuig nodig, hoogstens een pot thee en een volle koektrommel.
-----------------------
Wat zegt ‘ie?