Ik las een stukje over mensen die gingen klussen, en toen moest ik gelijk denken aan – you’ll never guess- het tv-programma help! mijn man is klusser! Het programma over mannen die hun klus niet afmaken. En dan geen betaalde klussen bij klanten (dat zou ze oplichters maken), maar hun eigen huis. Niet een leertje in de kraan vervangen of een lamp ophangen, maar echt grote verbouwingen. En ze hebben een wanhopige vrouw.
En over dit programma heb ik een mening.
Nu eens geen lange lap tekst van mij, maar een oproep speciaal voor jou. Voor de bezoeker die al eens een bericht heeft achtergelaten, maar ook voor degene die nog nooit heeft gereageerd. De opdracht luidt: stel jezelf voor. Vertel wie je bent, hoe je me hebt gevonden (nieuwsgierig!) en vooruit, geef dan ook maar de URL van je eigen site. Ik vind het leuk om te zien wie mijn site lezen, en ik hoop de drempel zo een beetje te verlagen.
Je hoeft je niet in te loggen of aan te melden om te kunnen reageren. Het enige dat je nodig hebt is een bestaand e-mailadres (dit wordt NIET gepubliceerd) en een naam. Of nickname. Verzin maar wat. En als je een website hebt mag je ook de URL van je site invullen zodat je naam een linkje wordt. Heb je een weblog, dan kun je er ook voor kiezen om de titel en link naar je laatste bericht te tonen (klik op het vinkje om deze optie uit te zetten).
Vanavond is kerstavond: de vooravond van de twee kerstdagen. Het begin van twee dagen vrede op aarde. Het begin van twee dagen lief zijn voor elkaar. Het begin van twee dagen doorbrengen met familie; eten, drinken, gezellig samen zijn.
Eigenlijk is het al weken kerstfeest. In sommige winkels al voor sinterklaas, maar de meesten wachtten in elk geval nog tot de Goedheiligman het land uit was. De lampjes waren al overal opgehangen onder het mom van ‘winterversiering’, maar na 5 december was het in één klap kerst. Overal dezelfde liedjes als in voorgaande jaren; last christmas, all I want for christmas is you, war is over, do they know it’s christmas, let it snow en nog meer van dat geneuzel. Een paar dagen voor kerst hoor je ineens ook overal Flappie.
Overal verschijnt het kerstgroen. Mos, takjes, kransen, kerststukjes (hoe kan het dat ze er elk jaar hetzelfde uit zien? Oasis met mos, rode besjes, dennengroen, een paddenstoel, een dennenappel en één rode of witte kaars in het midden – of drie dunne) en tenslotte ook de kerstbomen. Versierd met ballen, slingers en allerlei andere dingetjes die in de mode zijn. Of, ook vaak, met een combinatie van rood, goud en/of zilver.
Officieel is vandaag pas de dag dat je je kerstboom op hoort te zetten, maar de meeste mensen hebben hem al eerder staan. Het is ook zo gezellig, die versieringen. Buiten is het donker, maar binnen overal kaarsjes en lampjes. Het is fijn om in het donker buiten te lopen en dat alles te zien. Gezinnen die in hun huiskamer zitten, de kat voor het raam en de hond op de bank. Het is fijn om te weten dat je zelf straks ook in een warme huiskamer zit, met gezellige verlichting en iets warms – of dat nu thee of chocolademelk is. En al diegenen die je buiten ziet lopen, die hun hond uitlaten of net thuis komen van het werk of wat dan ook, die wachten hetzelfde fijne gevoel van thuiskomen.
Bij kerst horen goede doelen. Het hele land staat op zijn kop vanwege de acties van Q-music en (vooral) Serious Request. Bij kerst horen ook liedjes. Ik hou niet van de kerstmuziek die op de radio komt. Stiekem hou ik meer van de traditionele liedjes, en dan met name Gloria in excelsis Deo en ave Maria. De meeste andere kerstliedjes vind ik vreselijk, alleen deze twee hebben iets vrooms dat helemaal bij de serene sfeer van kerst past.
En met Andrea Bocelli’s Latijnse (en Engelse) versie van Gloria in excelsis Deo sluit ik deze blogpost af. Zalig kerstfeest iedereen. Spendeer ze met je familie en niet achter de computer.
Eigenlijk ben ik best een perfectionist. Niet dat alles op de hele wereld helemaal perfect moet zijn, maar wel alles wat ik doe en wie ik ben. Ik wil aardig gevonden worden (wie niet?) maar ook niet over mezelf heen laten lopen (naast perfectionistisch ben ik ook lui aangelegd. Sorry). Het is dus wel eens schipperen tussen sociaal zijn en ‘voor mezelf opkomen’. Of, zoals dat in damesbladen heet: ‘nee zeggen’. Of, zoals dat in half Engels heet: ‘niet pleasen’.
Waar het op neerkomt is dat ik dus best een pietje precies ben als het om mijzelf gaat. Op school ook; ik doe mijn best in de les, let op (in sommige gevallen mag ik er wel bij zetten: ondanks alles) en probeer zo goed mogelijk mijn werk te doen. Aanvankelijk alleen op school want thuis heb ik andere dingen te doen (lees: hier komt mijn luiheid om de hoek kijken). Pas op het laatste moment maak ik mijn lessen, presentaties en vooral dossiers helemaal af. Maar dan wel weer helemaal goed. Blijkbaar werkt die tijdsdruk, al is het wel verschrikkelijk vervelend.
Dat perfectionisme gaat gepaard met faalangst. Dat levert een wonderlijke tegenstrijdigheid in mij op: perfectionisme + faalangst = dingen niet doen. Uitstellen. Dat lijkt op luiheid, maar ik moet toch echt zeggen dat dat wel erg kort door de bocht is. Ik weet van mezelf namelijk dondersgoed wat luiheid is en wat faalangst is. Sommige dingen doe ik niet of zo laat mogelijk, omdat ik bang ben dat ik faal. Ik faal liever omdat ik niets heb gedaan, dan dat ik faal ondanks mijn harde werken. Of leren, wat school betreft. Dan heb ik nog een excuus, namelijk dat ik niet genoeg mijn best heb gedaan. Het is veel enger als ik wel heel erg mijn best heb gedaan, want dat betekent dat ik iets niet kan. En dat betekent dus dat ik niet goed genoeg ben. En dus faal ik en dat is een aanslag op mijn perfectionisme. Ik wil niet perfect zijn, maar alles wat ik doe moet wel perfect zijn.
Dat is een paradox, ik weet het.
En ik weet ook dat ik niet de enige ben. Ik denk dat bij veel perfectionisten ook een flinke dosis faalangst te vinden is. Dat is slecht te verbergen, en ik denk ook dat dat een reden is waarom iemand gepest kan worden: ze zijn makkelijk te pakken. Ik vind het prettig om te denken dat ik mijn perfectionisme/faalangst aardig onder controle heb, maar dat is natuurlijk maar een illusie. Als ik het echt onder controle had, zou ik de discipline vinden om af te vallen, mijn huiswerk te maken, het huishouden met enige regelmaat te doen en de konijnenkooi twee keer per week schoon te maken in plaats van alleen op zondag.
Met bloggen ben ik precies zo: ik typ het zo goed mogelijk, maar ik lees het niet over. Vandaag heb ik een paar recente stukjes terug gelezen. Overal spel- en interpunctiefouten…
Zoiets bedoel ik dus.
Ik had nog een paar tags staan die ik eigenlijk al een tijdje geleden had willen doen, en één daarvan is de Forever Young-tag. De opdracht is: confessions, confessions, confessions. Biecht een aantal dingen op (minimaal drie) die je nog steeds doet, ook al ben je er te oud voor. Hier komen de mijne:
- Ik slaap nog steeds met mijn knuffelbeer. Echt waar. Ook al heb ik een heerlijke man naast me liggen. We liggen meestal rug tegen rug (meerdere redenen) en ik vind het gewoon lekker om iets vast te houden als ik in slaap probeer te vallen. Mijn beer is lekker groot =)
- Nu we het toch over slapen hebben: als ik niet kan slapen, draai ik ‘slaapliedjes’. Geen slaap kindje, slaap, maar wel rustige muziek waar ik letterlijk bij wegdroom. De muziek op mijn telefoon is voor dat soort momenten…
- Stiekem mis ik trouwens mijn andere knuffelbeesten, maar die kunnen echt-echt-echt niet meer bij
mijons in bed. - Maaltijden eet ik volgens een soort van aftelsysteem: ik ga van het minst lekkere gedeelte naar het meest lekkere. Dat is afhankelijk van wat er op mijn bord ligt, natuurlijk. Soms vind ik de groenten lekkerder dan de aardappels, en meestal vind ik het vlees het lekkerst. Maar soms snijd ik ook mijn vlees aan stukken en meng het door de aardappelen en groente, dan wordt het één homogene prak.
- Brood eet ik op eenzelfde manier: eerst de korsten en dan het binnenste. Of, als mijn brood in stukjes voor me ligt: eerst de minst lekkere korstgedeelten + binnenste en daarna het meest lekkere korstgedeelte + binnenste.
- Koekjes idem dito (dit begint saai te worden). Ik ontleed ze eerst en vervolgens eet ik ze op eenzelfde vooraf bepaalde volgorde.
- Ik heb medelijden met iedereen, want iedereen heeft wel iets zieligs; ze zijn dik, dom of op een andere manier meelijwekkend.
- Ik zing. Hardop. Buiten. Waar iedereen me kan horen. En het kan me geen BAL schelen.
- Ook op straat: de neiging om te gaan huppelen. Als ik alleen ben blijft het bij een enkel huppelpasje (ja, óók onderweg naar school) en met Sjoukito huppel ik geregeld een straat door.
- Ik kijk nog steeds graag briljante kindertv als Dommel, Boes, Alfred J. Kwak enzovoort. Jammer dat Kindernet hier van de buis is.
Er zijn van die dingen die praktisch zijn om in huis te hebben. Van die dingen die eigenlijk standaard in je koelkast, vriezer of kelder zouden moeten liggen. Gewoon omdat ze het koken een stuk makkelijker maken.
1: beschuit
Lekker voor ontbijt-op-bed of als je ziek bent, dat sowieso. En omdat ik nooit paneermeel in huis heb. Omdat het ruimte inneemt die ik beter kan gebruiken, zeker omdat ik het weinig nodig heb. Als ik het wel nodig heb, bijvoorbeeld voor gehaktballen, pak ik gewoon beschuiten. Vind je het lastig om je beschuit helemaal te verkruimelen? Doe het in een plastic boterhamzakje en rol het kapot met de deegroller. Een paar keer rollen en je hebt heel fijn verkruimeld paneermeel.
2: bloem (en zelfrijzend bakmeel)
Bloem is heel prettig om op voorraad te hebben. Als je eens zin hebt om een cake te bakken bijvoorbeeld, maar ook voor allerlei andere recepten. En voor pannenkoeken. En om een roux te maken voor de soep. Bloem is heel veelzijdig.
Zelfrijzend bakmeel ook.
Van allebei heb ik altijd één of twee zakken in voorraad. Heb ik eens zelfrijzend bakmeel nodig maar is het toevallig op, dan voeg ik gewoon een beetje bakpoeder toe aan de bloem. Meestal is dat wel voldoende.
In het verleden had ik een pagina met quotes. Echter, die heb ik al een tijdje niet bijgewerkt. Feit blijft dat er in mijn omgeving wel eens dingen gezegd worden die heel slim over komen. En soms schrijf ik ze ook op. Onlangs had ik weer wat terug gevonden, dus hierbij alsnog: quotes van 2010-nu.
1: Sjoukito en ik zijn aan het ouwehoeren.
Hij: Straks krijg ik blauwe plekken.
Ik: Blauw! Het is niet eens rood! (als in: ik laat nog geen rode vlek achter, dus blauw zal het niet worden)
Hij: Niet rood maar blauw, ben je kleurendoof ofzo?
2: Zusje en ik zitten bij oma in de huiskamer. De kleintjes van tante Nana zijn er ook. Oma feliciteert Jeanny met haar verloving, nichtje Fie (toen 4) luistert mee:
Fie: Hoe oud ben je dan?
Jeanny: 23
Fie: Oooh, dan ben je al bijna dood!
3: Mamma, Jeanny en ik gingen een dagje uit. We liepen langs een Japans restaurant. Staat er heel groot: Saké-bar, grill en sushi
Mutti: Ja, daar ga ik dus niet heen hoor, een snake-bar!
4: Op dezelfde dag, maar dan iets later, loopt er een ouder koppel voor ons.
Mutti: Zullen we even inhalen?
Jeanny: Ja, anders lopen we er zo achter te kakken
Ik: *laat een scheet*
Jeanny: Ok jij neemt het wel héél erg letterlijk!
Jawel, we zijn al weer vlotjes aanbeland bij nummer vijf! Het gaat snel, merk ik. Ik blijf het leuk vinden om de zoektermen door te spitten en te zien hoe ik gevonden word. Hierbij de top twintig sinds de vorige keer.
- grappige nieuwsberichten waar nergens op slaan —- Jammer, ik mag graag op nieuwsberichten slaan.
- anti brievenbus hengelaar —- nee joh, als ik ga vissen vang ik juist graag een brievenbus!
- seks met die kale melodie —- seks met een melodie. En dan is ‘ie ook nog kaal. Geweldig!
- drie meiden op russisch strand —- helaas… it wasn’t me!
- verjaardag een gek verlanglijstje —– Geweldig, de eerste keer dat iemand een verjaardag voor zijn verlanglijstje organiseert!
- dhr ottolander 1853 —- Dit vind ik apart. Je weet dat dhr Ottolander in 1853 wat heeft gedaan, maar dat ene detail ben je net vergeten ofzo?
- krabbel plaatjes fijne week mannen facebook —- Ik ken je niet. En ik WIL je ook niet kennen!
- plassen women clip —- na de kale melodie hebben we hier een andere fetishist?
- voetballer konijnennaam —- *oh-mijn-god!*
- ik woon een dorp en ik vond rustig —- ja, erg jammer dat je je zin niet af maakte?
- misslipgloss haters —- deze is niet leuk, maar vooral weer eens wat anders na al die mascha/beautyglosshaters
- waar staat sitegeschiedenis in computer —- Ik vraag me even wat af hè? Waarom stel je een vraag, als je het antwoord toch al weet?
- sorry zusje —- dit vind ik de meest bizarre ooit. ZEG HET GEWOON in plaats van het op te zoeken!
- stiekem alsnogonline —- Dus je moeder denkt dat je bij ikbenlekkeronline zit, maar jij hebt stiekem een abonnement genomen bij alsnogonline? Rebels hoor!
- ik ben een pleaser voor mijn partner —- Ik vind je een trut! Ja, ik ook!
- sinterklaasgedicht over inbraak en over keuken en over diploma —- Dat zijn veel dingen voor de sint om over te dichten. Hopelijk lukt het hem
- huisdieren op tagged vrij kopen —- huh? Kun je vrij honden kopen? Kun je honden vrijkopen? En moet je dan eerst tikkertje gaan spelen ofzo?
- trouw vavo —- Neuh, ik trouw liever een vent
- inbraak metoden —- Wie ziet de twee fouten?
- top 40 muziek met kikker —- hier heb ik maar één woord voor; dafuq?
Deze vond ik zo leuk!
- messiah 2 vengeance is mine
- fj food&joy deventer
Na de vorige keer kom ik ook nu weer met een aantal taaltips betreffende de Nederlandse taal. Deze keer focus ik me op een aantal woorden dat ik vaak fout gespeld zie. Nu met wat minder slagen om de arm, want ik kom niet met Latijnse grammatica aanzetten. Het gaat puur om de woorden.
1: ik heb geslapen als een oss
De fout: je hebt geslapen als een os. Niet als een oss. Een OS, lieve mensen, is een gecastreerde stier. Ik weet niet waarom een gecastreerde stier in ons taalgebruik is geslopen, maar na de waarheid als een koe en balen als een stier mag ook zijn je-weet-wel-broertje best een gezegde tot zijn beschikking krijgen. OSS daarentegen is een stad in Noord-Brabant. Een stad kan niet slapen of waken, al kun je het wel eens poëtisch zo uitdrukken. Maar je kunt dus niet slapen als een Oss – dan wordt het sowieso slapen als Oss. Klinkt toch al anders hè?
2: dus toen kneep ik in mijn puist en knalde al die push tegen de spiegel.
Behalve dat ik zulk soort verhalen niet hoef te horen is deze zin ook fout. Of liever gezegd: het woord ‘push‘ is fout. Push is namelijk Engels voor duwen. Je drukt die puist wel uit, maar dat witte spul dat eruit komt noem je pus. Ook de gele substantie die uit een zweer komt noem je pus.
3: ik ben zo heilig, zie je die halo niet om mijn hoofd?
Fout nummer 1: Halo is een Engels woord. In correct Nederlands is het een aureool. Of stralenkrans. En soms zelfs nimbus. Maar dus geen halo.
Fout nummer 2: in een Christelijke samenleving ga ik uit van de Christelijke betekenis van het woord ‘heilige’. En in het Christendom zijn heiligen mensen die tijdens hun leven vroom zijn geweest en veel goed hebben gedaan. Je weet wel, help uw naaste gelijk uzelf. Welnu, de derde overeenkomst van alle Christelijke heiligen is deze: ze zijn dood. Elke dode in de hemel is heilig (wauw) maar gecanonniseerde heiligen hebben bij leven minimaal twee wonderen verricht. Heb je één wonder verricht, dan word je zalig verklaard. Deze heiligen hebben vaak hun eigen feestdag.
4: ik lijdde erg onder zijn geschreeuw.
De fout is overduidelijk: de verleden tijd van lijden is leed. Bovendien heb je ook nog leiden. Dan is de verleden tijd leidde. Lijdde is dus te allen tijde fout. Overigens: lijden betekent: iets verdragen (ik lijd aan alcoholisme) of zeer duidelijk zijn (het lijdt geen twijfel…). Leiden betekent: de leiding hebben of voeren/gidsen (iemand rondleiden, een rustig leventje leiden).
5: dat is zowiezo stom.
Fout: zowiezo. Of zo-ie-zo. Of zowieso. Of wat dan ook. De enige juiste vorm is: sowieso. Het spijt me voor de Duitsland-haters, maar dit woord is rechtstreeks overgenomen uit het Duits. Daar helpt geen moedertjelief aan. Daarom spellen we het dus ook op de Duitse manier.
6: dat licht eraan.
Lieve mensen: het juiste woord is LIGT. Ik weet niet waarom het zo vaak fout wordt gespeld; ik las ergens dat dat komt omdat mensen schijnbaar voor de spelling kiezen die ze het vaakst horen.
7: vanavond eten we cordon blue
De fout: de blue. Het gaat namelijk om cordon BLEU, een woord van Franse afkomst. De naam lijkt onlogisch maar komt hoogstwaarschijnlijk van de koksschool École Le Cordon Bleu, aldus wikipedia. Gewoon niet meer doen dus.
8: ik voelde me ongelovelijk goed die dag.
En dit is een ongelovelijke fout. Het juiste woord is namelijk: ongelooflijk. Dus: verander de v in een f en laat die tweede e eruit. Het woord is namelijk ongeloof, en daar plak je -lijk achter. Het woord ongelofelijk wordt getolereerd, vanwege de spreektaal (als je het uitspreekt plak je er toch vaak een -e- tussen) maar dat wordt vooral gebruikt als iemand de nadruk op de -e- wil leggen.
9: wat ben jij origioneel!
Of oriogoneel. Of nog een andere verbastering. Het woord is origineel en komt uit het Frans. De juiste uitspraak luidt dan ook or-zjie-neel. Giet er een Frans sausje overheen en je komt op het woord ORIGINEEL. Weet je niet meer of die eerste -i- er tussen moet? Denk dan aan het woord origine: Daar zit die -i- er wel tussen, dus bij origineel ook.
10: vanavond komt er een goede documantaire op National Geographic.
De fout: documantaire. Dat moet natuurlijk docuMENtaire zijn. Weet je het niet meer zeker? Denk dan aan het woord document; dat schrijf je toch ook niet als documant? En weet je het echt niet meer, dan kort je het lekker af tot docu. Dan weet je zeker dat je goed zit. Tenzij je er doku van maakt. Of doq.
/edit: oeps, typfoutje (verbeterd)! Luidt van luiden moet natuurlijk met dt! Een luit is een snaarinstrument.
Een klasgenoot van mij schreef op facebook het volgende:
Op t station hoorde ik twee dames achter mij praten.
‘Ja hij is idd heel leuk enzo en hij wilde meer met mij, maar hij is niet knap.’
‘Jup. Duidelijk.’
Tegelijk: ‘friendzone!’
Ik zat op dat moment al een tijdje met een stukje over dit onderwerp in mijn hoofd, dus dit was wel een mooie binnenkomer =). Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat ik iets hoor in de zin van ‘uiterlijk is het belangrijkst’. Ja, uiterlijk is belangrijk, het oog wil ook wat. Maar het is zeker niet belangrijker dan het innerlijk.
Welkom @ horstinkistan
Dit ben ik! Leonella van Horstinkistan is de naam, en dit is mijn domein. Kijk rustig rond in mijn koninkrijkje, je hebt geen auto of vliegtuig nodig, hoogstens een pot thee en een volle koektrommel.
-----------------------
Wat zegt ‘ie?