Ik had vorige week een bericht geplaatst dat ik de volgende dag een update zou doen. Die was er echter niet van gekomen – ik was aan het lezen geslagen en mijn boek moest natuurlijk wel uit. Maar goed. Gisteren vroeg Sjoukito of ik nog al weer eens had geüpdate. Nou, nee. Of in elk geval, niet veel interessants.
Vroeger, toen ik mijn eerste site begon, waarschuwde ik van ‘het schooljaar begint weer, ik zal straks niet zo veel tijd hebben om te updaten’, waarna ik net zo veel updates toevoegde als in vakanties en weekeinden. Eigenlijk vond ik degenen die zeiden ‘ik kan niet updaten, ik heb het zooooooo druk met school!!!’ maar aanstellers. School nam heel sporadisch een beetje vrije tijd in beslag. Vorig jaar eveneens.
Maar nu is het heel anders. Het is op zich niet moeilijker, maar het kost wel veel meer tijd, ook vrije tijd. Ik loop nog best wel achter op het werk dat ik nog te doen heb. Er blijft niet echt veel tijd over voor andere dingen. Ik maak tijd voor pilates (dinsdagavond), mijn serie (Criminal Minds, woensdagavond) en ik probeer zo veel mogelijk tijd met Sjoukito door te brengen. Af en toe heb ik tijd om nog wat aan mijn sociale leven te doen, maar dat is niet donderend veel. De tijd gaat allemaal zitten in opdrachten en verslagen, en nu moet ik voor twee vakken een hoofdstuk hebben geleerd voor de week na de kerstvakantie. Oh yeah. Intussen heb ik ook nog rijlessen, dus zoals je ziet, hou ik weinig tijd over voor mijn blog, laat staan voor mijn site.
Goed, dat waren de excuses. Verder heb ik nog sinterklaas gevierd met Sjoukito zijn familie, dat was een hele gezellige dag. We gingen per persoon voor iedereen voor vijf euro aan cadeautjes kopen, en dat deden Sjoukito en ik de dag van te voren. Daar hebben we heel veel lol in gehad, en uiteindelijk voor iedereen wat leuks gevonden. In de stad zijn we ook nog wat gaan eten. Er was ‘n ober die een pechdag had, hij liet van alles vallen aan de tafel naast ons. De mensen zelf vonden het niet zo erg, maar er was een gezin dat in dezelfde hoek als ons zat en die vrouw zat de hele tijd afkeurend te kijken met zo’n snobistische kop.
’s Avonds gingen we met mijn familie gourmetten. De volgende dag dus dat Sinterklaasfeest en daarna ook gourmetten met Sjoukito’s familie.
Kerst wordt ook leuk, eerste kerstdag met de hele familie bij opa en oma en tweede kerstdag bij zijn familie. Aanstaande woensdag ga ik de hele dag werken (geen les) en dan geef ik ook mijn werkdagen voor de kerstvakantie door. Ik wil twee en een halve dag werken, de rest van de tijd ga ik nodig hebben voor school.
Verder heb ik dus niet veel plannen. Nou ja, ik ga nu stoppen met dit typen en dan weer verder met schoolwerk…
Wederom zit ik in het OLC, deze keer heb ik echter minder tijd (een half uurtje pauze) dus ik kom alleen maar even zeggen dat ik me ROT!!! heb zitten ergeren aan een klasgenoot vandaag. Sommige mensen moeten leren hun mond te houden.
Verder ben ik bezig met zoeken voor mijn profielwerkstuk. Ik ben blij dat ik geen specifiek onderwerp heb opgegeven, want het onderwerp dat in mijn hoofd zit, komt zowat om onder de obstakels. Morgen definieer ik het verder (dan zit ik toch weer een paar uur in het OLC), maar het komt er op neer dat sommige mensen pretenderen alles te weten van taal, maar toch NIET kunnen lezen. Morgen meer dus. Dan zal ik ook wat vertellen over de ZOOM experience waar ik gisteren ben geweest.
Vanavond alleen thuis. Ik ga straks afwassen, koken, douchen en dan lekker zitten lezen. Ik heb vrijdag drie Sannes uit de bieb gehaald en ik ben al een stukje begonnen vanmorgen. Het zijn heerlijke boeken en daar ga ik deze week lekker in m’n eentje van genieten.
(~Ik zit in het OLC en ik geloof dat er iemand niet goed is geworden. Het klonk als een hoestende hond maar dan heel raar =S)
Anyway, ik zit in het OLC. Het is al weer ruim een week geleden geloof ik, dat ik voor het laatst geschreven had. Dat zat zo; ik had het nogal druk. Met leren voor de toetsweek. Het was niet dramatisch moeilijk, maar het was wel veel. De eerste cijfers heb ik al weer terug. De brief voor Frans was teleurstellend en voor de woordjestoets van Duits wist ik dat ik niet erg hoog zou scoren (ik had mijn prioriteiten bij Maatschappijleer en -wetenschappen liggen bij het leren) – voor beide had ik een 6,4. De boekentoetsen zijn voor beide beter gegaan, een 8.7 voor Frans en een 9,4 voor Duits.
Voor Aardrijkskunde heb ik een 7,6 en voor Nederlands twee cijfers, een schrijftoets (8) en een verhaalanalyse (7,9). De andere cijfers heb ik nog niet terug. Over een half uurtje Engels, ik hoop dat dat al nagekeken is. Eigenlijk ben ik er niet erg nerveus voor, tenzij het woordenaantal geen minimum was maar een min/maxgetal (dus niet meer maar ook niet minder), want dan ben ik genaaid. En bij de boekentoets moesten we het kort houden, maar ja, ik had voor het eerste antwoord al een kwart bladzijde nodig om echt zeker te weten dat mijn punt duidelijk zou worden 
.
We zien wel wat het wordt. Geschiedenis duurt nog wel even en van maatschappijleer weet ik niet wanneer ik het heb dus dat blijft nog ff spannend.
Intussen ben ik wel met mijn neus op de feiten gedrukt; ik moet meer zelf doen. Dat heb ik al lang niet meer gedaan! Het meeste deed ik op school en als ik dat niet af kreeg maakte het niet uit, want het was altijd zo makkelijk. Maar nu… ik moet écht veel doen, dat is zeker. Ik ben al een beetje bezig met het kijken naar de praktische opdrachten, die wil ik voor de jaarwisseling af hebben. Bij voorkeur al voor de kerstvakantie dan kan ik tijdens die twee weken wat meer tijd besteden aan het profielwerkstuk. Dat wil ik zo graag goed doen, dat ik er echt tijd aan wil besteden, maar dat lukt niet als er nog meer werk te doen is.
Verder gaat alles goed met mij, maar als ik even niet van me laat horen weet je dus waarom… ik ben bezig met school.
Gisteren begon een beetje langzaam, maar daarna was het een traditionele zaterdag; dus een dag van traditionele rolverdeling. Sjoukito ging met de auto bezig. Hij heeft de voorkant eraf geslepen dus die hele auto ziet er niet meer uit. Hij stonk naar alles wat met auto’s te maken heeft en de hal is een zooitje. Ik hoop dat dat gedoe snel over is, dan kun je tenminste weer normaal naar binnen komen. En wat nog leuker zou zijn, de slaap- en woonkamer, zodat je niet telkens geconfronteerd wordt met auto-onderdelen of gereedschap .
Ik zelf ben als een huishoudelijke furie door de keuken gegaan. Mijn kleding was toepasselijk, ik had een rok aan die over de knieën kwam. Nog net geen schort, maar dat was meer omdat die er niet was. Hèhè. Ik heb een afwas gedaan waar ik al drie dagen tegenaan hikte, de keuken schoongemaakt, de wc geboend en de was gedaan. De was die ik gisteren uit de trommel heb gehaald (voordat ik er nieuwe in deed) hangt nu in de slaapkamer aan het droogrek, dus er hangt nu zo’n muffe geur van gewassen handdoeken die maar niet droog willen worden. Dat geeft niet, ze worden wel droog en dan kan de nieuwe was er komen te hangen. Die ik gisteren dus heb gedaan.
Daarna ben ik gaan lezen voor Duits. Ik ben tot bladzijde 17 gekomen, toen werd ik naar bed gedirigeerd; ik was moe (mijn ogen vielen bijna dicht), ik had last van mijn maag en daarbij ben ik al sinds donderdagavond verkouden. Toen ik half lag weg te dutten, kwam mijn broertje langs. Ik ben er pas na ‘n uur uit gegaan, hij was toch bezig met die auto van Sjoukito te bespreken of wat dan ook. Hij is nog een tijdje bij ons gebleven. Toen hij weg was zijn we met z’n tweeën verder gaan chillen en toen hebben we pizza in de oven gegooid. Het ging sneller dan Sjoukito dacht; ik zei dat die dingen aan het aanbranden waren, maar hij geloofde het niet. Ik, eigenwijs, toch naar de keuken en ja hoor, het was dringend tijd om ze er uit te halen.
We hebben een paar afleveringen van My Super Sweet 16 gekeken (vind ik leuk, hij niet…) en daarna Hou van Holland. Waarna we naar bed zijn gegaan, want ik was nog steeds hartstikke moe. Dat was onze gezapige zaterdag. Vanochtend (redelijk) op tijd opgestaan, maar laat gedoucht. Zometeen aankleden en eten, en dan zien we wel weer verder.
Donderdag heb ik voor het eerst weer gewerkt. Dat was best raar na al die tijd, maar toch ook wel leuk dat het wel opviel dat ik er weer was. Aanvankelijk zou ik aanstaande donderdag ook weer werken, maar ik kreeg een mailtje dat ik niet hoefde te komen, want er is geen werk. Nou ja, we zien wel. Eerst aankleden en koken ^^;
Ik ben op vakantie geweest. Het was een super week. Als ik ‘t voor elkaar krijg zal ik er nog wat over vertellen, maar momenteel heb ik even geen tijd. Gisteren ben ik ziek geweest, dus niet naar school gegaan, en nu valt geschiedenis uit dus heb ik even wat meer tijd.
Wat minder leuk nieuws; toen we weg gingen hadden we mijn harde schijf ergens neergelegd. En nu is dat ding nergens meer terug te vinden. Ik kan wel JANKEN!!!
Nou ja, dit was in het kort ff wat ik wilde melden. Ik ga me nu verder klaar maken voor de dag en verder zie ik wel of we die harde schijf weer terug krijgen…
Sorry voor het gezeur, moest het ff kwijt.
Het is raar hoe je aan iemand kunt wennen. Ik hou van mijn Sjoukito. Hij is fantastisch, hij is heerlijk, hij is lief, hij is gewoon alles. Sjoukito is grappig en gezellig en we kunnen overal over praten. Over de meeste dingen denken we hetzelfde, meeste tot in detail maar sommige dingen alleen in grote lijnen, dus we kunnen (jawel) ook discussiëren. En over sommige dingen denken we niet hetzelfde, daar kunnen we het ook over hebben maar we laten de ander toch in zijn waarde.
Ik woon niet bij hem in, maar ik logeer wel bij hem. Dit is een hele lange logeerpartij, maar toch. Het is gewoon thuiskomen, hoewel ik dat eigenlijk niet mag zeggen. Als ik naar huis ga, is dat bij hem. Als ik ’s avonds over straat fiets, is dat naar hem. Dan ben ik blij als ik bij hem ben, want op sommige plekken ben ik bang. Ik jaag me die angst zelf aan, maar toch… Gewoon bij hem zijn, een beetje ouwehoeren, zijn warme armen om me heen, al die liefde en veiligheid.
Maar vannacht sliep hij bij zijn broer. Na de sport ging ik naar zijn huis en hij was er niet. Op de één of andere manier werkte het opendraaien van het slot op de deur me op de zenuwen, zo in het donker. En toen kwam ik binnen en hij was er niet. Geen kus, geen knuffel, geen ‘hallo’. Ik was helemaal alleen. Ik ging achter de computer zitten en zette muziek op, maar zodra dat ophield was het weer stil. Telkens en telkens weer werd ik er mee geconfronteerd dat ik alleen was. Ik had thuis kunnen gaan slapen, maar dat voelt niet meer als thuis. Het is mijn huis niet meer. Het is mijn bed niet meer.
Ik had het koud. Mijn voeten waren ijsklompjes. Ik had boven op mijn dekbed nog twee dekens en toch wilde ik aanvankelijk maar niet warm worden. Er was niemand om me vast te houden, niemand die ik vast kon houden. Niemand met wie ik toch nog even een beetje kletste, al wisten we dat we allebei moesten slapen. Het was kaal, het was leeg. Ik hoorde allerlei geluiden waar ik normaal niet bij stil stond. Ik was bang voor inbrekers. Die nacht droomde ik over ongelukken en verdwalen.
Ik was blij dat ik wakker was.
Ik ben blij dat mijn schat vanmiddag weer terug komt.
Ik ben een beetje ziekjes vandaag. Vannacht tot drie keer toe gal gespuugd en vanmorgen had ik het idee dat de yoghurt niet helemaal gezond was, maar ik ben toch naar school gegaan. De hele dag had ik het gevoel dat die yoghurt weer terug zou komen, of dat er een brok vast zat in mijn keel of zo, en ik had het de hele dag ijskoud, maar ik heb het nog redelijk vol gehouden. Om vier uur ben ik naar huis gegaan, ik trok ‘t echt niet meer om ook nog tot zes uur/half zeven bij Frans te zitten.
In huis had Sjoukito al flink opgeruimd, ik stond er eigenlijk best wel versteld van (het was namelijk nogal een teringbende dus hij heeft flink doorgewerkt), zijn nieuwe auto-onderdeel schoongemaakt én op mijn verzoek een bosje bloemen voor mijn opa en oma gehaald. Die zijn 55 jaar getrouwd dus dat moet gevierd worden 
yeah!
Sjoukito had alleen even een ongelukje gehad dus dat was ik net aan het bekijken -viel wel mee hoor- toen we ineens bezoek kregen. Was Martijn even langs gekomen, haha. Dus even gepraat en toen ging hij weg, ik ben direct begonnen met koken. En de wasmachine aangezet. En vergeten dat ik de afvoer in de gootsteen moest hangen, dus toen we zaten te eten hoorden we ineens allemaal water. Ik had het zelf niet echt door, maar Sjoukito sprong op en rende naar de keuken. Gelukkig was de schade nog wel meegevallen, maar ik wil niet weten hoe het er onder de wasmachine uit ziet…
Een random avond tv kijken + random gedachten tijdens het typen. Dan gebeurt er zo iets ongeinspireerds:
“We kennen ze van leuke deuntjes, maar nu zijn ze onze grootste vijand. De Zweden.” Alsof ze een kernoorlog willen beginnen… nee, Nederland moet tegen Zweden voetballeeuuuuh voor een kwalificatiewedstrijd. Oh yeah. Alsof dat van levensbelang is.
Er was weer nieuwe Merci-reclame op tv.
De Ikea gaat zo sluiten. Veel te lang relaxen, elke dag is anders.
Er zijn kerels met barbies aan het spelen (eey lekker ding! Bol.com)
Euroweken bij C1000, oma gaat uit d’r dak in de supermarkt.
Ik vind het trouwens belachelijk dat je overal, bij alle supermarkten maar ook bij heel veel producten, dingen kunt sparen of dat er iets in verpakkingen zit. Je doet er geen flikker mee, er zitten een hoop grondstoffen in die voor betere dingen kunnen worden gebruikt (dat vind ik overigens ook van dubbele verpakkingen van veel producten) en het is, kortom, gewoon flauwekul.
Oh jéé, Hart van Nederland begint. Tijd om naar huis te gaan.
Oh ja, en gisteren heeft Sjoukitos oma een lekker scholletje gebakken. Dansles gehad vanavond, dat ging niet zo heel erg lekker (veel tenentrapperij) maar we hebben wel lol gehad.
Ik wil de loterij winnen. Geef ik Sjoukitos auto een complete make-over zodat die helemaal goed werkt. Zijn auto is heerlijk, maar er moet ongelofelijk veel aan gebeuren.
Nee, nee, geen mishandelde kindertjes… ik ben alleen weer een stukje kindertijd kwijt.
Ik had altijd zo’n dekentje. Het was een boxdekentje. Feitelijk weet ik niet of het mijn dekentje was of dat van mijn zusje of broertje, maar ooit heb ik het mezelf toegeeigend en sindsdien is het altijd ‘leo’s dekentje’ geweest.
Dat dekentje is door de jaren heen altijd heerlijk zoet blijven ruiken. Het begon wat aan de muffe kant te worden, maar toch rook ik het zoet er nog doorheen.
Kom ik vanmiddag thuis…
…hangt mijn dekentje uitgewassen en al aan de waslijn…
Ik voel me, ook al zal het kinderachtig over komen, best zielig nu, mijn lieve dekentje is uitgewassen T_T
Oké, @ vorige bericht:
Ik zit binnen, het is warm (niet eens heet, gewoon warm), ik verveel me te pletter en ik ben nog niet buiten geweest. Maar sinds het vorige bericht ben ik welgeteld een halve minuut buiten geweest omdat Sjoukito iets te zeggen had en nu voel ik me gelijk beter. Deur los gezet (verwarming staat toch al lang niet meer aan) en nu ga ik het betoog voor Nederlands maken.
Een mens moet toch ergens beginnen.
Welkom @ horstinkistan
Dit ben ik! Leonella van Horstinkistan is de naam, en dit is mijn domein. Kijk rustig rond in mijn koninkrijkje, je hebt geen auto of vliegtuig nodig, hoogstens een pot thee en een volle koektrommel.
-----------------------
Wat zegt ‘ie?