Ik zat bij een intervisiebijeenkomst op stage, en op een gegeven moment gingen we herinneringen ophalen (was al op het einde). Toen vertelde ik het verhaal van hoe een docent ooit zijn lokaal in puin sloeg – en toen dacht ik, waarom zou ik het niet vertellen op mijn blog?
Daarom nu dus het waargebeurde verhaal van meneer T.
Eerst moet ik wat over de school vertellen. Hij was oud. Mijn vader heeft er nog op de LTS gezeten. Zo’n school met brede gangen en van die 10×10 tegeltjes op de vloer. Zo’n school waar de binnenmuren (dus tussen gang en lokaal) bestonden uit houten balken, met onderin een plaat hout en bovenin een enkele ruit. In de hal beneden was een fantastisch raam, over de hele breedte en van boven tot beneden, van glas-in-lood, maar op een hele gave manier. Kunstzinnig 
. Veel hout, een hele geschiedenis. Het was niet alleen de school van m’n pa, maar ook van Marc Overmars. Jeuheuh, ik heb op dezelfde school gezeten als een beroemde voetballer, tralalala.
Ok tot zo ver de intro. Ik had de eerste en tweede klas op school gezeten in Twello, in de derde ging ik naar het Geert Groote College in Deventer. In mijn vierde jaar fuseerden de scholen en ging ik naar een ander gebouw, want dit werd afgebroken.
Onze klas zat als volg in elkaar: zestien meiden, een homo en een hetero jongen (die nooit aanwezig was). We deden de richting verzorging, vandaar. Het was al wat later in het schooljaar. Het zonnetje scheen, we hadden er al een paar uur op zitten en het was de laatste les voordat we naar huis mochten. Kortom: we waren klierig. En toen hadden we biologie. Het ging over voortplantingsorganen en er stonden foto’s in van blote mannen en vrouwen. Heel kinderachtig gierden we het natuurlijk uit bij het zien van die blote piemels, HAHAHAHAHA wat grappig -_-’
De docent werd almaar pissiger en pissiger, want we letten totaal niet op tijdens de les. Giechelen, briefjes doorgeven, en dan natuurlijk die foto’s en dat stalen gezicht van meneer T. Op een gegeven moment had hij het helemaal gehad met ons. Eén van de meiden, die toch al de brutaalste van de klas was, had het goed verbruid bij hem. Hij werd rood, begon te schreeuwen en stuurde haar eruit. Om dat kracht bij te zetten, smeet hij de deur open.
Nu zaten in de gangen allemaal van die rubberen stootnoppen, zodat de deur niet tegen de muur zou knallen. Die deur ging zo loeihard open, dat we ons allemaal schrap zetten voor de knal van het dichtslaan, want dat zou die deur gegarandeerd doen als hij die nop zou bereiken.
Alleen…
Juist bij díe deur was de nop weg. Dus de deur knalt in volle vaart en met een hoop kabaal, met de hele zijkant tégen de tussenmuur aan. En het handvat sloeg door het glas heen, over een klasgenoot die er precies onder zat.
Wat wás die man rood! Van woede, maar misschien ook van schaamte, denk ik achteraf. Omdat hij zich zo had laten gaan. Toen de klasgenoot, die het glas over zich heen had gekregen, dat van zich af wilde schudden, verbood hij haar om te gaan staan.
Hopelijk laat ik me nooit zo gaan als ik docent ben, maar je weet maar nooit… misschien vertellen mijn leerlingen over twintig jaar ook wel het verhaal van die rare docente Nederlands, die haar lokaal in puin legde…
Pfff ik ben, sinds afgelopen vrijdagavond toen Top Gear begon, niet meer online geweest, behalve gisteren een kwartiertje om dat stukje over mijn stommiteiten te typen. Dat was misschien niet zo lief van mij, omdat ik voor deze week helemaal géén post had geprepareerd. Niks. Nada. Behalve dan de posts van ‘in mijn linklist’, die ik had ingesteld om 3 uur ‘s middags ~ _ ~ Fijne blogger ben je dan. Dan blijkt wel weer dat zelfs ik wel eens dingen te doen heb, die belangrijker zijn dan internet (O REALLY? YEA REALLY! NO WAY!)
Anyway, ik heb dus ook mijn comments laten versloffen (dikke sorry daarvoor). Vandaag echter, heb ik er eens een geheel andere dag van gemaakt. Ik heb vanmorgen lekker gedoucht, aangekleed, gemake-upt en zelfs een poging gedaan tot nagellakken. Ook op mijn tenen (NO WAY!) Ik dacht dat ik donkerpaarse nagellak had gekocht, maar het bleek zwart te zijn, en héél dun, echt een klotelakje. Ik begon met mijn grote teen, maar dat was ook de enige waarbij ik het geprobeerd heb. Daarna vlug afgeveegd, maar het kwaad was al geschied: mijn hele teen is zwart. Daarna maar rood eroverheen gedaan, dus nu ziet mijn teen eruit alsof ik me gestoten heb. En ik kan gewoon geen nagels lakken, dus mijn handen zien er ook uit alsof een vijfjarige het heeft gedaan.
Voor een vijfjarige ziet het er overigens best prima uit.
Anyway, na dat gedoe ben ik achter mijn laptop gaan zitten en ben ik blogs gaan lezen. Ik had er op bloglovin’ precies 300 posts open staan, maar die heb ik bij lange na niet allemaal gelezen. Tussendoor ben ik nog bezig met de was (wassen, drogen, opvouwen, tweede was wassen – hij staat nu te drogen) dus zo’n heel slechte huisvrouw ben ik ook nog niet, maar wat de rest betreft laat ik de boel lekker de boel.
Wat betreft de site ga ik het nu zo doen: vandaag nog even lekker lummelen en morgen ga ik weer voluit tekeer. Schrijven, schrijven, schrijven. Voor volgende week. Deze week mag je het lekker nog doen met alle leuke sites die ik nog onder de aandacht wil brengen. Dat is al leesvoer genoeg, dacht ik zo.
Het fijne van voordeuren is, dat je ze dicht kunt laten vallen, en dan zijn ze op slot. Handig, als je vergeet de deur op slot te doen – en dat is iets dat zowel mij, als Sjoukito, af en toe nog wel eens overkomt.
Vandaag moest ik voor Sjoukito naar Twello gaan om een pakje klaar te maken. Ik had de jas aangetrokken (wat achteraf onnodig bleek, maar goed) en mijn fiets via de keuken en de gang naar buiten geloodst. Dat moest zo, want aan de achterkant staat van alles voor de poort. Pas als Sjoukito zijn kasje af heeft, gaat hij daar mee bezig (opruimen enzo). Daar buiten in de voortuin ontdekte ik, tot mijn oneindige verrassing, dat mijn haarklem, die ik al sinds afgelopen zomer kwijt was, al die tijd in mijn zomerjas had gezeten. Die ik dus al heeeeeeeeel lang niet meer aan had gehad. Toen zag ik dat Sjoukito gisteravond vergeten was de vuilnisbak terug te zetten. Ik pak hem op, loop ermee naar de deur… en die waait dicht. Met mijn sleutels in het slot. Aan de binnenkant, welteverstaan.
Waarom..? Waarom heb ik de achterdeur niet dicht gedaan, zodat het vooraan dicht kon waaien? Waarom heb ik niet de knip open gezet, zodat de deur niet dicht kán waaien? Waarom ben ik zo stom geweest de sleutels te laten zitten? En vooral, wat moest ik nu doen? Ik belde gelijk mijn moeder. Dat was het enige waar ik nog aan dacht: mamma heeft een reservesleutel. Daarbij zou ik toch naar haar toe gaan, dus de tunnelvisie was compleet. Eerst probeerde ik nog wel om aan de achterkant via de vuilnisbak op het dak van de schuur te klimmen, maar toen ik op de vuilnisbak stond durfde ik niet. En ik was te klein. Of andersom.
In elk geval, toen ben ik dus naar Twello gefietst. Daar heeft m’n moeder mij tot kalmte gemaand, me geholpen het pakje klaar te maken (dat kon ik in elk geval wel doen) en daarna gaf ze mij de reservesleutel en ben ik naar huis gefietst. Tijdens het fietsen heb ik in alle talen naar God gebeden dat mijn huis nog intact was (want de achterdeur stond nog wagenwijd open en de tv nog aan: kom maarrrr binnen beste mensennn!) De sleutel paste, zoals verwacht, niet op de voordeur, want de andere sleutels zaten er nog in. Toen pas ben ik naar de buren gegaan. Die hebben van die kleine jochies die nog wel eens over het hek klimmen. Helaas was alleen de jongste thuis, en die mocht niet klimmen want hij had een gat in zijn kop. Dus toen heb ik het zelf maar gedaan. Ik moest me inhouden om niet te gillen, haha. Het hek was wel stevig genoeg, maar in mijn gedacht stortte hij elk moment in.
Thuis ben ik eerst met een glas koude limonade op de bank geploft. Toen ik weer was bijgekomen van alle stress (ik dacht steeds aan die inbraak) heb ik me omgekleed en ben ik aan het stofzuigen gegaan. Daarna heb ik gegeten en tv gekeken, en toen was ik zo in slaap gevallen totdat Sjoukito thuis kwam.
Tot zo ver mijn dag.
Het begon heel goed vanmorgen. De afgelopen dagen had ik last van mijn nek (zaterdag en zondag) maar vanmorgen was het al een heel stuk minder. Dus ik ben vrolijk de was gaan opvouwen, een klusje dat al zeker vijf dagen op me wachtte. Daarna ging ik eens naar beneden, want ik had nog niet ontbeten.
Gisteren was mijn zusje jarig. Aangezien ik tot twaalf uur ‘s middags in bed ben blijven liggen lezen, me daarna rustig klaar had gemaakt, we daarna gelijk zijn vertrokken en we tot half elf ‘s avonds zijn blijven plakken, had ik thuis nog niks opgeruimd. Ook niet de overblijfselen van de dag ervoor, toen we het ‘s avonds gezellig hadden gemaakt in de woonkamer. Filmpje kijken, toastjes erbij, wat te drinken… de salade had ik wel opgeruimd, maar de cola nog niet. En de Safari ook niet.
En daar ging het mis. Ik wilde wat cola nemen, zag de fles safari met nog een bodempje er in, en besloot dat er bij te gieten.
Worst. Idea. Ever.
Ik ben natuurlijk geen alcoholist, dus je kunt niet zeggen dat ik gewend ben aan alcohol op de nuchtere maag. En ik had de avond tevoren maar één biertje gedronken, dus een kater had ik ook niet. Zodoende knalde dat ene glas er aardig in. Terwijl ik het niet in zomaar hup achterover klokte.
NOG MEER LEOBLUNDERS! Wat ik vandaag toch weer heb meegemaakt… Ik zou na schooltijd met Carmel en Michelle naar de lavanderia gaan om het ze te laten zien (ik ga mijn spullen denk ik donderdag wassen, heb nog kleren voor de rest van de week). Toen ik het ze had laten zien heb ik met Carmel een ijsje gehaald en toen was het echt-echt-echt tijd om naar huis te gaan, want ik moest nog ff wat doen voordat ik naar het internetpoint ging en ik had nog maar een half uur.
En toen kon ik de deur niet open maken. Ik zag dat aan de sleutel een puntje verbogen was. Ik stond me daar toch te schelden! Dus toen ging ik terug naar de lavanderia om één van de sleutels te vragen. HET REGENDE PIJPENSTELEN!!! Ik heb het serieus nog niet zo zien regenen in Siena! Ik was halverwege al doorweekt. Als je je bedenkt dat ‘halverwege’ gelijk staat aan ‘twee minuten’ vind ik dat best nog wel wat voor Senese begrippen. Maar goed, toen kwam ik bij de lavanderia aan. En ik vroeg het aan Carmel en Michi. En toen stond Carmel me gewoon keihard uit te lachen ¬¬; want dat puntje bleek zo te horen. Dus ik terug naar huis (regende nog steeds) en toen bleek dat ik het gewoon niet goed genoeg had geprobeerd. Ik had gewoon de sleutel op de kop >_< dat komt omdat je bij de deur van het gebouw de sleutel er op de kop in moet doen en toen had ik de voordeursleutel per ongeluk ook op de kop gehouden -.- jaaaaaaa heel slim!
Van het eten bij Pekka komt ook niks vandaag, Steven en Julia zijn de enigen met een auto en Steven kan sowieso niet vandaag. En Julia d’r man is ziek (aaah, zielig, echt een vent 
volgens eigen zeggen, haha) met 39 graden koorts :P Dus we stellen het uit. Ik hoop dat van uitstel geen afstel komt, het lijkt me hartstikke gezellig om dat eens te doen. En het is weer een dagje niet koken ^_______^ Ik ga vanavond aardappelen en vissticks bakken en doperwten koken. Echt zo’n campingmaal, haha. Maar ik heb best zin in gebakken aardappels en vissticks, de erwten zijn er alleen maar voor de groenten. En ik heb vandaag al vis en tomaten gehad ^^
Oh ja, vanmorgen ook geen ontbijt gehad. Dat komt zo, ik ben zaterdag naar de Coop geweest, en daarna had ik geen zin meer om naar de Conad te gaan voor de yoghurt. Dus ik dacht, dat doe ik morgen wel. Maar gisteren dacht ik er pas om 9 uur ‘s avonds aan en dan zijn de winkels al dicht. Vanmorgen mijn laatste croissantsnack gegeten en vanmiddag naar de super geweest voor nieuw ontbijt. Voor de rest van de week heb ik genoeg, ik moet alleen nog naar de buurtsuper voor nieuwe croissants met chocola. Verder heb ik niet veel te vertellen. Van ‘t weekeind niet veel gedaan. Zaterdag afscheid van Alessia genomen, dat was wel gezellig. Ik heb haar e-mail, moet ik alleen niet vergeten haar toe te voegen. En Daniela ook niet, het staat allemaal in mijn agenda. Maar ik ga dat pas doen als ik mijn MSN-naam kan veranderen en dat lukte vandaag voor geen meter.
Nou ja, dat was wel genoeg voor vandaag. Straks kom ik nog met meer stommiteiten >____________< Maar ik ben van de week wel bijzonder vrolijk, ik loop de hele tijd mee te blaten met de muziek, heel verschrikkelijk.
Er was eens een leuke kleine Leo. Op een zonnige maar koude dinsdagmiddag had ze enorm veel honger en zin in iets zoets en warms, dus ze ging naar de supermarkt om een doos eieren te kopen. Toen ze thuis was gekomen maakte ze als lunch wentelteefjes. ZAAAAAAAAAALIG, daar had ze echt zin in!
De eerste twee lukten fantastisch.
De tweede twee mislukten echter een beetje wegens te weinig olie in de pan.
Daardoor besloot ze de derde keer iets meer olie in de pan te doen. Ze overdreef dit echter een beetje. Toen de olie al in de pan zat, zag ze dat het teveel was, maar goed, eigenwijs als ze was gooide ze toch het doorweekte brood erin. De olie sputterde vreselijk en ze zette het vuur op laag.
Toen het na een tijdje wat beter ging, draaide ze het weer op en ging ze de broodjes omwentelen. Dat was dus iets dat ze deed in de verkeerde volgorde. Het eerste broodje al gleed van de spatel af, midden in het vet. Dat vet ging niet naar achteren, niet naar links, niet naar rechts, maar rechtstreeks naar de arme kleine Leo. Die kreeg het niet op haar kleren, maar wel op de duim van haar hand. Ze draaide eigenwijs eerst ook nog het andere broodje om, daarna rukte ze de kraan open en hield ze hem onder de kraan. Daardoor lette ze niet bepaald op het brood, dat aanbrandde. De hele keuken stond blauw.
En toen kwamen Carmel en Adrian binnen, die haar lekker hebben uitgelachen.
Woensdag kwam op de grootste plek (echt groot zijn ze niet) een brandblaartje. Gisteren knapte die en vandaag is de krater 1/3x zo groot, of misschien gewoon wat donkerder gekleurd ~.~
Verder niet echt veel interessants gebeurd. Ik zou eigenlijk donderdag een film gaan kijken, maar ik ben in plaats daarvan met Steven en Caitlin naar Deborah gegaan. Maandag gaan we met z’n allen eten, ik geloof bij Pekka thuis. Geen idee hoe ik daar moet komen, ik vraag wel aan Caitlin of Steven hoe zij van plan zijn dat te gaan doen. Julia komt ook, dat vind ik heel erg hip. Dan moeten we wel Italiaans praten, want zij kent wel Chinees maar geen Engels ~.~
Vandaag een telefoontje gehad van opa (fijn om hem weer eens te horen) en de brief van mamma. Met de Donald Duck! Yay, dat vond ik heel erg leuk!
Oh, ik moet nu afsluiten, bijna tijd voor internet. Ik hoop dat ik dit nu kan uploaden, en anders is er de volgende keer nog meer te lezen ^___^
Welkom @ horstinkistan
Dit ben ik! Leonella van Horstinkistan is de naam, en dit is mijn domein. Kijk rustig rond in mijn koninkrijkje, je hebt geen auto of vliegtuig nodig, hoogstens een pot thee en een volle koektrommel.
-----------------------
Wat zegt ‘ie?