Afgelopen kerstvakantie wilden Sjoukito en ik graag naar De Hobbit. Echter, de film was al uitverkocht. Ze hadden alleen nog plaatsen op de voorste rij helemaal links, maar daar ga ik geen €14.nogwat aan besteden. Als ik die film zie, wil ik er wel echt van kunnen genieten. Omdat we toch een film wilden zien, zijn we in plaats daarvan naar Life of Pi gegaan. Drie-dee.

En mensen, wat een mooie film!

Ik heb het boek niet gelezen, dus ik weet niet in hoeverre het gelijk is aan het boek, maar WAT.IS.DIE.FILM.MOOI!!!

Dat 3D was natuurlijk heel mooi, maar jongens, de manier waarop het gefilmd is..! Echt! Zo mooi met kleuren en lichteffecten, en dan in combinatie met 3D had je bij sommige nachtelijke scènes echt het idee dat Pi en Richard in hun rubberbootje door het heelal zweefden, in plaats van onder de sterrenhemel midden op zee. De scène met de kwallen was ook fantastisch, en de dode dieren op het eiland waren ook heel mooi gefilmd.

En dan natuurlijk het verhaal. Het was van begin tot eind een ontroerend verhaal, dat staat buiten kijf. Het enige dat er van mij uit had gemogen, was het stuk dat ze op het eiland zaten. Dat stuk raakte kant noch wal; ik vermoed dat het in het boek iets belangrijks was (anders hadden ze het er niet in gedaan), maar vanwege tijdnood sterk hadden ingekort. Bij andere bloggers hoorde ik dat ze hadden gehuild bij de film, maar dat had ik niet. Wel een paar emo-momenten hoor, en je leeft echt heel hard mee, maar ik kan me niet herinneren dat ik ook maar een brok in mijn keel had. En ik ben best een jankerd bij mooie films. Kan natuurlijk ook komen omdat ik in een bioscoop zat, en dan is die aandrang ook wat minder dan thuis op de bank.

Ik heb wel hardop gelachen bij de plasscène (niet ranzig) (en nee, ik ga er niet dieper op in voor wie de film nog niet gezien heeft). En Pi was een sukkel toen hij al zijn eten en drinken kwijt raakte.

Wat ik maar wil zeggen is: zelfs als het verhaal je niks lijkt, moet je die film zien. Vanwege hoe ontzettend mooi het gefilmd is. Echt waar.